მანსარდის დათბუნება

როგორ გავაკეთოთ ლამაზი , თბილი და გამძლე მანსარდა კონტრობრეშეტკის , ვენტზაზორის , ორთქლის იზოლაციის ფირისა და წებოვანი სკოჩის გარეშე ?

ასე რომ , რატომ არის საჭირო გამათბობლის იზოლაცია ტენისგან ?

საერთოდ არ არის საჭირო . გამათბობელი მასალა ტენს არ შთანთქავს , ანუ არ აძლევს მას საკუთარ თავში გავლას , თუმცა ჩვეულებრივ ტენი თუნდაც იმ გამათბობელში , რომელიც ტენს შთანთქავს , იშვიათად აღწევს მის გარე მხარეს . მიზეზი მარტივია — თუ ზამთარზეა საუბარი , ნამის წერტილი გამათბობლის შიგნით არასოდეს უახლოვდება გარე კიდეს . ის ორთქლიდან წყალს პირდაპირ გამათბობელში „გამოარხევს“ , შემდეგ კი ეს წყალი გამათბობლიდან თუ გამოდის , მაშინ ნაკადულების სახით .

მაგრამ გამათბობელი , რომელიც ტენს შთანთქავს — ეს საერთოდ არ არის გამათბობელი , არამედ ვინ იცის რა . მას სჭირდება ორთქლის იზოლაციის დაცვა , ეს დაცვა კი — კიდევ ერთი თავისებური რამაა . თუ თავად არ გაიბზარება დროთა განმავლობაში , ან არ მოაღრღნიან ტარაკანები (არიან ასეთებიც , მაგალითად , ხოჭო–უსაჭები) , მაშინ გამოშრება იზოლაციური სკოჩი , რომელიც ნაკერებს აწებებს , და ისინი დაიწყებენ გაშლას . ნაპრალებში დაიწყებს ტენის შემოსვლა , რომელსაც ჩვევად აქვს გამათბობელში ძალიან სწრაფად შეგროვება — სახლში ხომ მისი ბევრია , ის ყოველ წუთს ტონობით გამოიმუშავება და თავად უბედურების კანონით მაღლა მიდის — სახურავის ქვეშ . შედეგი სამწუხაროა .

ხოლო თუ ფირს არ გამოიყენებთ , პრობლემები პრაქტიკულად ნულამდე მცირდება . მაგრამ დაცვას არ საჭიროებს მხოლოდ ის გამათბობელი , რომელიც ტენს არ შთანთქავს საკუთარ თავში და არ უშვებს მას საკუთარი თავის გავლით გარეთ , ანუ ასრულებს ფირის ფუნქციებს , მაგრამ მისი ყველა პრობლემის გარეშე .

ასეთი გამათბობელი ჩვენს ბიუჯეტურ თვითმშენებლებს მხოლოდ ერთი აქვთ ხელმისაწვდომი — პოლიმერული .

დიახ , პოლიმერები სხვადასხვანაირია , მაგრამ თუნდაც ყველაზე ჩვეულებრივი ქაფპოლისტიროლი ტენს არ ეშინია . ის მას საკუთარი თავიდან აცილებს , თუმცა თუ ფენა ძალიან თხელია , მაშინ მასზე შიგნიდან კონდენსატი წარმოიქმნება .

თუმცა კონდენსატი — ის როგორც ფაშისტი მოსკოვის ქვეშ 1941 წელს — თუ არის ძლიერი ზურგი , მაშინ წყლის კონდენსაციის ყველა მცდელობა შეიძლება გატეხოთ პირდაპირ მისადგომებზე .

ანუ ვაკეთებთ საკმარისად სქელ ფენას , რომ თუნდაც გარე ყინვისას 50 გრადუს ცელსიუსზე გამათბობლის შიდა მხარე ოთახის ტემპერატურაზე დარჩეს , ანუ ნამის წერტილზე მაღლა .

და რა სისქის უნდა იყოს პოლიმერული თბოიზოლაციური ფენა , რომ მის შიდა მხარეზე კონდენსატი არ წარმოიქმნას ?

აბა , ბატონებო , მე მათემატიკოსი არ ვარ , მე არითმეტიკასთანაც კი ბავშვობიდან არ ვმეგობრობდი . თუ გამოთვლების გაკეთება არ გსურთ , მაშინ სახურავზე უფრო სქელი ფენა დააწყვეთ — ზეთი ზედმეტად ცხიმიანი არასოდეს არის (ც) . და მაშინ არც ფირები დაგჭირდებათ , რომლებიც ყოველთვის (ყოველთვის!) მანსარდის მფლობელებს უამრავ უბედურებას უქმნიან , არც სხვა „დანამატები“ , როგორიცაა კონტრობრეშეტკები , ვენტზაზორები და სხვა ზედმეტად საზიზღარი რაღაცები .

აი თქვენ ერთდროულად ორი თანაბარი უპირატესობა — ერთი მხრივ მარტივი , მაგრამ ძალიან ეფექტური კონსტრუქცია , მეორე მხრივ კი უბრალოდ კოლოსალური დაზოგვა . ხოლო ასეთი გამათბობის გამძლეობაც გასაოცარია , რომელიც მხოლოდ გამათბობლის სიცოცხლის ვადით არის შეზღუდული . მაგრამ თუნდაც გამათბობელი ეპოქის გასვლის შემდეგ გაფუჭდეს , მისი შეცვლა უფრო ადვილია უბრალოდ — არ არის საჭირო შიგნიდან ფირის მოხსნა , არც გარედან კონტრობრეშეტკის , არც ხელახლა ვენტზაზორის მოწყობა და სხვა მსგავსი .

ახლა გაიგეთ , რატომ თამაშობს გამათბობლის ტიპი თქვენი კომფორტის , სიმშვიდის , ფინანსური კეთილდღეობისა და თუნდაც ნერვული ჯანმრთელობისთვის ასეთ უზარმაზარ როლს ? იფიქრეთ ჩემს სქემაზე და აღარ დაუშვათ შეცდომები რთული , მაგრამ სრულიად არასიცოცხლისუნარიანი სამშენებლო გადაწყვეტილებების გამოყენებით . აირჩიეთ გამათბობელი ისეთი , რომელიც ყველაზე პრაქტიკულია .

აბა , მე დაგპირდით ბოლოს წინასიტყვაობას , მაგრამ ვიფიქრე და გადავწყვიტე არ დამეწერა . და რა აზრი აქვს ? უკეთესია მე წინასიტყვაობის ნაცვლად გირჩიოთ ყველანაირი ორთქლის იზოლაციის ფირები , წებოვანი სკოჩები , კონტრობრეშეტკები და ვენტზაზორები სამუდამოდ დაივიწყოთ . ეს ყველა რამ დამწყებ თვითმშენებლებს მხოლოდ მწუხარებას უქმნის , თუნდაც მათ გამოცდილი პროფესიონალები ურჩევდნენ . არასოდეს ენდოთ პროფესიონალებს — ისინი მოგატყუებენ და თვალსაც კი არ დაახამხამებენ . ენდეთ მხოლოდ საკუთარ ტვინს და არავის სხვას .